به گزارش آسمان اقتصاد، در شرایطی که نرخ تورم بالا و پایدار باقی میماند، اثر آن به شکل کاهش قدرت خرید، تغییر الگوی مصرف و حذف تدریجی اقلام ضروری از سبد خانوار بروز میکند. دیگر تورم فقط یک عدد در گزارش بانک مرکزی نیست؛ بلکه کاهش تعداد اقلام در کیسه خرید، ناتوانی در پرداخت اجاره یا هزینههای درمان و آموزش، و جایگزینی کالای با کیفیت با نمونههای ارزانتر است.
اما این تورم از کجا میآید؟ بخش زیادی از آن ناشی از کسری بودجه دولت، رشد بیضابطه نقدینگی، نوسانات نرخ ارز و ضعف تولید داخلی است. تا زمانی که اقتصاد ایران به واردات وابسته، درآمدهای ارزی ناپایدار، و تصمیمگیریهای کوتاهمدت مبتلا باشد، تورم نهتنها مهار نمیشود، بلکه تشدید خواهد شد.
در این میان، طبقات پایین و متوسط جامعه بیشترین فشار را تحمل میکنند. تورم برای کسانی که درآمد ثابتی دارند و امکان سرمایهگذاری در بازارهای موازی را ندارند، نوعی مالیات پنهان است؛ مالیاتی که بدون اعلام و شفافیت، هر روز از جیب آنها برداشته میشود.
شاید مهمترین گام در مقابله با تورم، بازسازی اعتماد عمومی و اصلاح سیاستهای اقتصادی با نگاه بلندمدت و مردمی باشد. حذف هزینههای زائد دولتی، واقعیسازی نرخ ارز و انرژی، تقویت تولید ملی، اصلاح نظام بانکی و حمایت هدفمند از دهکهای پایین، میتوانند آغاز مسیری برای بهبود معیشت باشند.
در غیر این صورت، مردم هر روز صبح با سفرهای کوچکتر، انتخابهایی محدودتر و آیندهای مبهمتر روبهرو خواهند بود؛ و این، بزرگترین تهدید برای سرمایه اجتماعی هر کشوری است.
نویسنده: مهساباغفلکی